The export-import banks of the United States and China signed agreements on Monday to expedite financing for transactions that will help support US export jobs and promote China's sustainable development.
The agreements, announced under the auspices of the US-China Strategic Economic Dialogue, establish a strong foundation for working together to support America's exporters and China's development, said US Export-Import Bank Chairman and President James H. Lambright. "The cooperation between our two banks embodies the essence of the Strategic Economic Dialogue," he said.
Specifically, the two institutions signed a MOU on a long-term credit agreement that will provide financing for most US export transactions to China worth more than US$20 million. The first transaction is already under way.
The US Export-Import Bank also expressed willingness to consider financing the sale of heavy-duty railway maintenance equipment, worth US$164 million, by Harsco Corporation to the Ministry of Railways.
"We are grateful that the Export-Import Bank is willing to consider financing, which would play a pivotal role in enabling us to further expand Harsco's share of the China market," said Harsco Chairman and CEO Derek C. Hathaway.
Wednesday, May 23, 2007
Thursday, May 10, 2007
Ford Mondeo
The latest Mondeo is the best family car money can buy.On the road price: £15,010 - £24,210
For: Rewarding road manners, truly supple, low running costs, huge interior, versatile load bay
Against: Sheer exterior dimensions, residuals unimpressive, fussy styling
Driving
All-round refinement is definitely a Mondeo strong point. No rival cruises as comfortably at high speeds or deals with coarse surfaces so well. It even delivers a cosseting ride around town. Our first-off-the-line test car was also fitted with Ford’s Interactive Vehicle Dynamics Control (IVDC) electronic dampers. In short, it feels unflappable thanks to its awesome suspension control, which in turn inspires confidence. And with a body that’s 130 per cent stiffer than the old car, plus track width increased by 70mm, the Mondeo’s ability to entertain isn’t in doubt. It slices through corners, the steering is light yet extremely accurate, and unlike some rivals, it never feels heavy or cumbersome – quite an achievement given the hefty 1,615kg kerbweight of the test car. However, this also meant that, while the 2.0 TDCI 140 test car’s power and torque outputs are competitive, it doesn’t have particularly meaty mid-range response or crispness. Nor is the four-cylinder unit (likely to be the best-seller) the last word in smoothness or noise suppression. Mind you, on the move, the engine is only noticeable because there is barely a trace of wind or road noise.
Marketplace
The stated aim of the latest Mondeo is to change your perception of Ford’s family car. It’s certainly dramatic to look at, although the ‘Kinetic Design’ styling that has attracted so much attention isn’t as cutting-edge in reality as we’d expected. Overall, we think it comes across as slightly fussy. Ford has gone overboard on the detailing, resulting in a car that looks as if it’s wearing too much make-up. But the main thing that will strike people when they first see the Mondeo is the size. It’s huge – wider and taller than a BMW 5-Series, and only 60mm shorter. It still competes against familiar rivals, such as the Vauxhall Vectra, Renault Laguna, Honda Accord, Volkswagen Passat and Peugeot 407, though it is premium models like the BMW 3-Series, Audi A4 and Saab 9-3 that are arguably this car’s fiercest rivals. Ford will be hoping a vast choice of engines, three bodystyles and four trims will swing the balance: even at launch, the line-up consisted of 75 unique models!
Owning
No rival can match the Ford for space or versatility inside. Its load bay is cavernous and the rear cabin palatial. The interior itself is sporting and futuristic, characterised by swept-back A-pillars and shallow angles. But once you open the heavy doors and settle into the equally spacious driving environment, you realise that, once again, Ford has overdone the glitz, while letting some things slip through the net, too. The speedo increments are hard to read, the seat doesn’t go low enough, stowage isn’t well organised on the centre console and overall it doesn’t quite give off the impression of quality a VW Passat does. We do like the screen mounted between the dials though, easily controlled by steering wheel-mounted buttons. However, drivers won’t like the economy – during three tankfuls, we failed to top 40mpg, while emissions of the 2.0 TDCi place it in a higher company car tax band than its key rivals. Retained values are unimpressive for such a new car, too: 37.9 per cent for the test model is a full 10 per cent down on Honda’s excellent Accord i-CTDi. At least running costs are impressive, thanks to keen servicing prices from Ford’s vast UK dealer network.
For: Rewarding road manners, truly supple, low running costs, huge interior, versatile load bay
Against: Sheer exterior dimensions, residuals unimpressive, fussy styling
Driving
All-round refinement is definitely a Mondeo strong point. No rival cruises as comfortably at high speeds or deals with coarse surfaces so well. It even delivers a cosseting ride around town. Our first-off-the-line test car was also fitted with Ford’s Interactive Vehicle Dynamics Control (IVDC) electronic dampers. In short, it feels unflappable thanks to its awesome suspension control, which in turn inspires confidence. And with a body that’s 130 per cent stiffer than the old car, plus track width increased by 70mm, the Mondeo’s ability to entertain isn’t in doubt. It slices through corners, the steering is light yet extremely accurate, and unlike some rivals, it never feels heavy or cumbersome – quite an achievement given the hefty 1,615kg kerbweight of the test car. However, this also meant that, while the 2.0 TDCI 140 test car’s power and torque outputs are competitive, it doesn’t have particularly meaty mid-range response or crispness. Nor is the four-cylinder unit (likely to be the best-seller) the last word in smoothness or noise suppression. Mind you, on the move, the engine is only noticeable because there is barely a trace of wind or road noise.
Marketplace
The stated aim of the latest Mondeo is to change your perception of Ford’s family car. It’s certainly dramatic to look at, although the ‘Kinetic Design’ styling that has attracted so much attention isn’t as cutting-edge in reality as we’d expected. Overall, we think it comes across as slightly fussy. Ford has gone overboard on the detailing, resulting in a car that looks as if it’s wearing too much make-up. But the main thing that will strike people when they first see the Mondeo is the size. It’s huge – wider and taller than a BMW 5-Series, and only 60mm shorter. It still competes against familiar rivals, such as the Vauxhall Vectra, Renault Laguna, Honda Accord, Volkswagen Passat and Peugeot 407, though it is premium models like the BMW 3-Series, Audi A4 and Saab 9-3 that are arguably this car’s fiercest rivals. Ford will be hoping a vast choice of engines, three bodystyles and four trims will swing the balance: even at launch, the line-up consisted of 75 unique models!
Owning
No rival can match the Ford for space or versatility inside. Its load bay is cavernous and the rear cabin palatial. The interior itself is sporting and futuristic, characterised by swept-back A-pillars and shallow angles. But once you open the heavy doors and settle into the equally spacious driving environment, you realise that, once again, Ford has overdone the glitz, while letting some things slip through the net, too. The speedo increments are hard to read, the seat doesn’t go low enough, stowage isn’t well organised on the centre console and overall it doesn’t quite give off the impression of quality a VW Passat does. We do like the screen mounted between the dials though, easily controlled by steering wheel-mounted buttons. However, drivers won’t like the economy – during three tankfuls, we failed to top 40mpg, while emissions of the 2.0 TDCi place it in a higher company car tax band than its key rivals. Retained values are unimpressive for such a new car, too: 37.9 per cent for the test model is a full 10 per cent down on Honda’s excellent Accord i-CTDi. At least running costs are impressive, thanks to keen servicing prices from Ford’s vast UK dealer network.
Wednesday, May 9, 2007
Web Hosting Information’s Guide to Reseller Hosting
If you’re looking for a reseller hosting company, odds are you’ll have a few thousand to wade through. We’ve rounded up some of the best reseller companies in our directory so you can see at a glance what they offer. Full reviews for each host can be found in the links in each one of the descriptions below. We’ll continue to add to this Guide as we review more hosts.All Reseller – The WR2 Plan starts at $19.95 a month and features 7 gigs of disk space, 60 gigs of monthly data transfer, unlimited MySQL database and much more. This is an NT-based reseller plan, but All Reseller also has several Unix-based reseller plans as well. Email support is offered and response times average about one hour. Toll-free telephone support is apparently coming soon.BudgetReseller – For $10.95 a month, the BR103 Plan provides 2 gigs of disk space and 40 gigs of monthly data transfer. You can host up to 40 domains with this plan, which given the disk size, is reasonable. A three hour response time is guaranteed, and several features make this plan a great buy.LMS Servers - The Reseller 3 Plan offers 15 gigs of disk space and 60 gigs of monthly data transfer for $39.99 a month. Ensim Pro is the control panel and Fireslayer (™) Anti Denial of Service Protection is offered as well as TippingPoint Intrusion Prevention System. Unlimited MySQL databases, FTP accounts and email accounts are provided.Elite Hosts – The Corporate Plan comes with 18 gigs of disk space, 100 gigs of monthly data transfer, private nameservers and advanced management tools for your clients for $39.95 a month. Fantastico and RVSkins are provided free of charge and numerous other features are included. Tech support is offered via their online ticket system.Acenet – $29.95 a month will get you 10 gigs of disk space and 100 gigs of monthly data transfer with the Reseller Plan from Acenet. Their service is fantastic and this plan will provide you with control over SSL certificates, DNS zones, MX records and more. Numerous add-ons are offered free of charge and several incentives are included. This plan is one of the highest rated reseller plans in our directory.HostEasier – This is a VPS plan, but would be suitable for a reseller. The price is currently $74.95 but you do get 30 gigs of disk space and 500 gigs of monthly bandwidth. CPanel, WHM and Fantastico are included free of charge. 1 gig of guaranteed RAM comes standard and several other advanced features are included.Resellers Panel – The CPanel 3 Hosting plan is priced at $45 per month and offers 10 gigs of disk space, 100 gigs of monthly data transfer, unlimited domain hosting, a free client billing system and much more. Technical support is offered 24/7 and response times are guaranteed within an hour. A free gift is offered with any new set-up.IntegraHost – The RS2 plan is $30 per month and provides 40 gigs of disk space and 250 gigs of monthly bandwidth. You can host an unlimited amount of domains and CPanel and WHM are included. A $100 Overture credit is provided for new customers as well as a free merchant account. Your customers will also enjoy a bunch of freebies, such as free domain names for life and a free site builder.
Wednesday, May 2, 2007
Beleggen in China is sprong in het diepe
AMSTERDAM - De Chinese aandelenmarkten zijn steeds toegankelijker voor beleggers uit het buitenland. Maar het risico is soms groot. 'Ik zou dat aandeel met geen tang willen aanraken.'
'Als je het over volatiliteit op de beurs hebt, heb je het in China over rondtrekkende waanzin. Dan duiken de beleggers weer massaal op technologie-aandelen, dan weer op de oude economie, dan weer op iets anders. De actie is altijd waar het nieuwe is.'
Strateeg Ajay Kapur van Citigroup in Hongkong is uitgesproken kritisch over de Chinese aandelenmarkt in Shanghai en Shenzhen. Hij heeft zijn portefeuille opgeschoond en zit nu ondergemiddeld in Chinese aandelen. En niet alleen vanwege de heftige schommelingen. Kapur: 'Het ontbreekt Chinese bedrijven echt niet aan groei, maar ze hebben gewoon te veel concurrenten. Dat ondergraaft hun resultaten.'
Natuurlijk is er ook een positief verhaal te vertellen, zegt de econoom. 'Je kunt kijken naar de ratio van het aantal veertigers ten opzichte van het aantal twintigers. De eerste groep wil aandelen kopen om zekerheden voor hun pensioen te hebben. Over een paar jaar komen de mensen uit de tijd van de 'één-kindpolitiek' in hun veertiger jaren. En die gaan dus in de aandelen.'
B-aandelen
Buitenlandse beleggers kunnen straks de sprong in het diepe van de Chinese aandelenmarkten wagen. Beleggen voor buitenlandse partijen is op zich al enkele jaren mogelijk, maar dan wel in zogenoemde B-aandelen, aandelen van Chinese bedrijven in dollars (Shanghai) of Hongkong-dollars (Shenzhen). Maar B-aandelen gelden als onaantrekkelijk, de liquiditeit valt tegen.
Door het in december 2002 ingevoerde QFII-programma krijgen buitenlandse beleggers ook de kans in A-aandelen te stappen. Dat zijn stukken van Chinese bedrijven, genoteerd in de valuta renminbi. Citigroup, Morgan Stanley , UBS en sinds gisteren Deutsche Bank hebben toestemming voor deze handel. ING zit in de wachtkamer.
De buitenlandse partijen stappen vooralsnog niet 'groot' in. Zo heeft Citigroup $ 75 mln beschikbaar. Dat is een schijntje ten opzichte van de marktkapitalisatie van de beurzen in Shanghai en Shenzhen, die najaar 2002 $ 534,3 mrd was, met 1212 noteringen. Ter vergelijking: Hongkong zat toen op $ 453,5 mrd, met 803 noteringen.
Overgewaardeerd
Voor de buitenlandse bedrijven geldt vooral dat ze op de markt aanwezig willen zijn, voor als de handel in een later stadium interessante kanten krijgt. Op dit moment gelden Chinese aandelen als overgewaardeerd, terwijl Chinese beursgenoteerde bedrijven schandaal aan schandaal rijgen. De Volksrepubliek kende in februari zelfs de primeur van een 'class action-zaak', een collectieve aanklacht. Een kleine vierhonderd beleggers spanden een proces aan tegen Daqing Lianyi Petrochemical, dat bij zijn beursgang in 1996 cijfers vervalste en toezichthouders omkocht.
Analisten stellen dat Chinese bedrijven die de tucht van een transparanter systeem aandurven, een notering aanvragen in Hongkong. Dit zijn de zogenoemde H-aandelen. Het interessante van deze stukken is dat er vaak ook een notering in China is, in de vorm van een A-aandeel dus. Aangezien de koers-winstverhouding van H-aandelen een stuk lager ligt dan bij A-aandelen, liggen er arbitragemogelijkheden.
Zo ver is het nog niet omdat het kapitaalverkeer naar en van China nog niet vrij is. Daar zijn wel wat aanzetten toe, getuige het al genoemde QFII-programma. En de financiële markten speculeren al maanden over 'QDII', waarbij Chinese beleggers in het buitenland actief kunnen zijn. Geruchten over QDII leidden vorige maand tot stijgende koersen in Hongkong, want daar zouden Chinese beleggers neerstrijken, was de verwachting.
Maar of er werkelijk veel geld naar Hongkong vloeit, valt te betwijfelen. De Chinese overheid is er vanwege de discount van H-aandelen ten opzichte van A-aandelen niet happig op al te voortvarend het kapitaalverkeer vrij te maken. Dat zou tot enorme geldstromen van en naar China kunnen leiden, met de turbulentie op de beurs en mogelijke sociale onrust die daarbij hoort.
Renminbi
Verder is de Chinese munt renminbi ondanks buitenlandse druk daartoe nog niet vrij verhandelbaar. 'We verwachten niet dat Hongkong binnen twee jaar wordt opengesteld', zegt broker Arjen Kuenen van zakenbank BNP Paribas dan ook. 'Wat je recent in Hongkong zag, was vooral een liquiditeitsrally.' De geldhoeveelheid in China groeide de afgelopen maanden razendsnel. Kuenen: 'Je moet je ook afvragen of de Chinese particuliere belegger werkelijk in Hongkong kan instappen.' De overheid stelt enorme vermogenseisen aan deelnemers aan QDII, verwacht hij.
Uitbundige handel vanuit China en in China is dus nog niet te verwachten. Citigroup-analist Kapur verwoordt de scepsis van velen. 'Ik zou dat aandeel nog niet met een tang willen aanraken', zegt hij over de recente aandelenplaatsing in Hongkong van een bedrijf uit Shanghai. Hij heeft te vaak meegemaakt dat mooie verhalen bij beursgangen niets waard bleken. 'Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat het bedrijf in kwestie nauwelijks concurrenten heeft. Maar uiteindelijk blijkt die concurrentie er toch te zijn, en is ze moordend.'
'Als je het over volatiliteit op de beurs hebt, heb je het in China over rondtrekkende waanzin. Dan duiken de beleggers weer massaal op technologie-aandelen, dan weer op de oude economie, dan weer op iets anders. De actie is altijd waar het nieuwe is.'
Strateeg Ajay Kapur van Citigroup in Hongkong is uitgesproken kritisch over de Chinese aandelenmarkt in Shanghai en Shenzhen. Hij heeft zijn portefeuille opgeschoond en zit nu ondergemiddeld in Chinese aandelen. En niet alleen vanwege de heftige schommelingen. Kapur: 'Het ontbreekt Chinese bedrijven echt niet aan groei, maar ze hebben gewoon te veel concurrenten. Dat ondergraaft hun resultaten.'
Natuurlijk is er ook een positief verhaal te vertellen, zegt de econoom. 'Je kunt kijken naar de ratio van het aantal veertigers ten opzichte van het aantal twintigers. De eerste groep wil aandelen kopen om zekerheden voor hun pensioen te hebben. Over een paar jaar komen de mensen uit de tijd van de 'één-kindpolitiek' in hun veertiger jaren. En die gaan dus in de aandelen.'
B-aandelen
Buitenlandse beleggers kunnen straks de sprong in het diepe van de Chinese aandelenmarkten wagen. Beleggen voor buitenlandse partijen is op zich al enkele jaren mogelijk, maar dan wel in zogenoemde B-aandelen, aandelen van Chinese bedrijven in dollars (Shanghai) of Hongkong-dollars (Shenzhen). Maar B-aandelen gelden als onaantrekkelijk, de liquiditeit valt tegen.
Door het in december 2002 ingevoerde QFII-programma krijgen buitenlandse beleggers ook de kans in A-aandelen te stappen. Dat zijn stukken van Chinese bedrijven, genoteerd in de valuta renminbi. Citigroup, Morgan Stanley , UBS en sinds gisteren Deutsche Bank hebben toestemming voor deze handel. ING zit in de wachtkamer.
De buitenlandse partijen stappen vooralsnog niet 'groot' in. Zo heeft Citigroup $ 75 mln beschikbaar. Dat is een schijntje ten opzichte van de marktkapitalisatie van de beurzen in Shanghai en Shenzhen, die najaar 2002 $ 534,3 mrd was, met 1212 noteringen. Ter vergelijking: Hongkong zat toen op $ 453,5 mrd, met 803 noteringen.
Overgewaardeerd
Voor de buitenlandse bedrijven geldt vooral dat ze op de markt aanwezig willen zijn, voor als de handel in een later stadium interessante kanten krijgt. Op dit moment gelden Chinese aandelen als overgewaardeerd, terwijl Chinese beursgenoteerde bedrijven schandaal aan schandaal rijgen. De Volksrepubliek kende in februari zelfs de primeur van een 'class action-zaak', een collectieve aanklacht. Een kleine vierhonderd beleggers spanden een proces aan tegen Daqing Lianyi Petrochemical, dat bij zijn beursgang in 1996 cijfers vervalste en toezichthouders omkocht.
Analisten stellen dat Chinese bedrijven die de tucht van een transparanter systeem aandurven, een notering aanvragen in Hongkong. Dit zijn de zogenoemde H-aandelen. Het interessante van deze stukken is dat er vaak ook een notering in China is, in de vorm van een A-aandeel dus. Aangezien de koers-winstverhouding van H-aandelen een stuk lager ligt dan bij A-aandelen, liggen er arbitragemogelijkheden.
Zo ver is het nog niet omdat het kapitaalverkeer naar en van China nog niet vrij is. Daar zijn wel wat aanzetten toe, getuige het al genoemde QFII-programma. En de financiële markten speculeren al maanden over 'QDII', waarbij Chinese beleggers in het buitenland actief kunnen zijn. Geruchten over QDII leidden vorige maand tot stijgende koersen in Hongkong, want daar zouden Chinese beleggers neerstrijken, was de verwachting.
Maar of er werkelijk veel geld naar Hongkong vloeit, valt te betwijfelen. De Chinese overheid is er vanwege de discount van H-aandelen ten opzichte van A-aandelen niet happig op al te voortvarend het kapitaalverkeer vrij te maken. Dat zou tot enorme geldstromen van en naar China kunnen leiden, met de turbulentie op de beurs en mogelijke sociale onrust die daarbij hoort.
Renminbi
Verder is de Chinese munt renminbi ondanks buitenlandse druk daartoe nog niet vrij verhandelbaar. 'We verwachten niet dat Hongkong binnen twee jaar wordt opengesteld', zegt broker Arjen Kuenen van zakenbank BNP Paribas dan ook. 'Wat je recent in Hongkong zag, was vooral een liquiditeitsrally.' De geldhoeveelheid in China groeide de afgelopen maanden razendsnel. Kuenen: 'Je moet je ook afvragen of de Chinese particuliere belegger werkelijk in Hongkong kan instappen.' De overheid stelt enorme vermogenseisen aan deelnemers aan QDII, verwacht hij.
Uitbundige handel vanuit China en in China is dus nog niet te verwachten. Citigroup-analist Kapur verwoordt de scepsis van velen. 'Ik zou dat aandeel nog niet met een tang willen aanraken', zegt hij over de recente aandelenplaatsing in Hongkong van een bedrijf uit Shanghai. Hij heeft te vaak meegemaakt dat mooie verhalen bij beursgangen niets waard bleken. 'Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat het bedrijf in kwestie nauwelijks concurrenten heeft. Maar uiteindelijk blijkt die concurrentie er toch te zijn, en is ze moordend.'
Tuesday, May 1, 2007
Lang Leve Beleggen
Lang leve beleggen?In de jaren '90 ben ik gaan beleggen en het was prachtig.Begonnen in aandelen, later ook opties, koerssprongetje meepakken en kassa. Beleggen was simpel en rijk worden was met de snel stijgende koersen nog nooit zo makkelijk geweest.In 2000 begonnen de koersen te dalen. Ach, dat was al eerder gebeurd: het zou wel weer bijtrekken. Maar na een half jaar rustig afwachten, waren mijn resultaten nog beroerder dan voorheen. En toen kwam 11 september. Ik verloor het totale vertrouwen in de beleggingswereld. Het was genoeg: weg met die aandelen! Dan toch maar sparen?Dankzij een spaarrente van 4,25% is mijn vermogen het afgelopen halfjaar gegroeid van EUR 10.000 naar EUR 10.200 en als het zo door gaat, is het geld over 10 jaar bij de huidige rente aangegroeid tot EUR 15.162. Met een inflatie van 2% kan ik van dat geld in 2012 waarschijnlijk niet eens een jaarabonnement nemen op de Nederlandse Spoorwegen! Nee, met sparen winnen we de oorlog niet. Wil mijn vermogen echt gaan stijgen, dan moet ik beleggen, of ik wil of niet.Al speurend door beleggingsbladen, op zoek naar het gouden ei, valt mijn oog op een advertentie van een scheeps-CV. De advertentie belooft mij een hoog rendement, met beperkte risico's. Dit is het! We gaan investeren in waar Nederland groot mee is geworden: de zeevaart. Ik zal mijn vrienden aftroeven en een vermogend man worden: Lang leve de Zilvervloot!Nadat mijn adrenaline enigszins is gedaald, slaan de twijfels toch toe. Wat is een 'scheeps-CV' eigenlijk, zijn die risico's wel zo laag en is het rendement wel gegarandeerd? Ik wil niet nogmaals de fout maken om adviezen van Jan en alleman kritiekloos over te nemen: Ik wil de sport beter leren begrijpen, zodat ik weet wat interessant is en wat gevaarlijk.De komende 26 weken zal ik u daarom meenemen door beleggingsland. Ik wil mooie plekjes bezoeken, maar ook de nauwe steegjes doorkruisen. Ik denk dat het een mooie wandeling wordt.Matthijs Kanis is oprichter, directeur en mede-eigenaar van Belegger.nl bv. Deze BV exploiteert de websites www.belegger.nl, www.beursduivel.be en www.marketadvices.com. Matthijs schreef columns in Dagblad Spits, stond aan de basis van de Nationale Beleggerstest en schrijft momenteel het boek “ Beleggen voor Dummies” .De informatie in deze column is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De standpunten en vooruitzichten van Matthijs geven zijn mening weer over het genoemde onderliggende item en van de uitgever in dezen in zijn hoedanigheid als directeur van Belegger.nl. Zijn beloning staat/stond/zal niet direct of indirect in relatie (staan) met zijn specifieke aanbevelingen of standpunten in deze column.Matthijs Kanis heeft naast een belang in Belegger.nl bv een belang in Jungle Rating bv en belegt met name in beleggingsfondsen, waaronder indexfondsen, wereldwijde aandelenfondsen, mixfondsen, emerging marketfondsen en specifieke groeifondsen van onder meer ABN AMRO, Vanguard, Fidelity, Templeton, Robeco en Theodoor Gilissen. Voorts heeft hij aandelen ABN AMRO en Philips in zijn portefeuille zitten. De waarde van zijn beleggingen is bescheiden. Zijn belangen in Belegger.nl bv en Jungle Rating bv relatief groot.
Subscribe to:
Comments (Atom)
